Esta semana he realizado las primeras clases después de las vacaciones de invierno. Para animar a mis alumnos y, al mismo tiempo, recordar el material anterior, hemos jugado al teléfono roto.
W tym tygodniu przeprowadziłam pierwsze zajęcia po feriach. Żeby ożywić uczniów i jednocześnie odświeżyć wcześniejszy materiał, graliśmy w głuchy telefon.
Este popular juego infantil me parece perfecto en la clase de idiomas, no me extraña que haya tantos profes que lo utilicen y esta vez lo he hecho yo. He preparado textos cortos (en el indefinido para los alumnos del quinto curso y con el verbo gustar para los del tercero) que os dejo abajo si queréis utilizar los míos. Un alumno lee y memoriza el texto, después me devuelve la hoja y dicta (susurrando) a uno de sus compañeros lo que ha leído. Seguimos así hasta el último alumno que debe escribir lo transmitido por el resto. Luego, comparamos lo escrito en la pizarra con el texto original. La actividad resulta ser muy emocionante y divertida para los alumnos y contiene los elementos de las cuatro destrezas: hablar, escuchar, leer y escribir, con lo cual os recomiendo mucho realizarla (si todavía no lo habéis hecho).
Ta popularna dziecięca zabawa wspaniale sprawdza się na zajęciach językowych, nie dziwi mnie, że tylu nauczycieli jej używa i tym razem również postanowiłam spróbować. Przygotowałam krótkie teksty (w czasie indefinido dla uczniów z piątej klasy i z czasownikiem gustar dla trzeciej), które dodaję na dole, jeśli chcielibyście użyć moich. Jeden z uczniów czyta i zapamiętuje tekst, później odddaje mi kartkę i dyktuje (szeptem) jednemu z kolegów to, co przeczytał. I tak kontynuujemy aż do ostatniego ucznia, który musi zapisać to, co przekazała mu reszta. Następnie, porównujemy to, co zapisał na tablicy z oryginalnym tekstem. Ćwiczenie to okazało się być bardzo emocjonujące i zabawne dla uczniów, a dodatkowo zawiera elementy wszystkich czterech sprawności językowych: mówienia, słuchania, czytania i pisania, w związku z tym bardzo Wam je polecam (jeśli jeszcze go nie robiliście).
Otra versión de la que me ha contado otra profesora es hacerlo en grupos o parejas. En esta modalidad la hoja con el texto la pegamos en la pared y uno de los miembros del grupo lee y memoriza el texto, va corriendo a su pareja/grupo y lo dicta a una persona que debe escribirlo en una hoja de papel. Si no logran memorizar y escribir todo el texto a la vez, pueden volver a la pared para repetir la acción y así hasta que el tiempo previamente indicado expire. Después, comparamos las hojas de todos los grupos y elegimos el ganador, es decir, el que ha cometido menos errores.
Otra modalidad que me parece interesante es la que he visto en este
enlace. Generalmente, se trata de que un alumno dicte un texto al otro, gritando. A lo mejor algún día lo intentaré, pero si alguno de vosotros lo ha probado ya, por favor que me digáis como ha funcionado :)
Kolejną wersją, o której opowiedziała mi inna nauczycielka, jest dyktando w grupach lub w parach. W tym wariancie kartkę z tekstem przyklejamy do ściany i jeden z członków grupy czyta i zapamiętuje tekst, biegnie do swojej grupy/pary i dyktuje go osobie, która ma zapisać go na kartce. Jeśli nie uda im się zapamiętać i zapisać całego tekstu na raz, mogą wrócić do ściany, żeby powtórzyć całą czynność i tak aż do momentu, w którym upłynie ustalony wcześniej czas. Później, porównujemy zapiski wszystkich grup i wyłaniamy zwycięzcę, czyli grupę, która popełniła najmniej błędów.
Jeszcze innym sposobem, który wydaje mi się interesujący, jest ten, o którym czytałam pod tym
linkiem. W skrócie chodzi o to, że jeden uczeń dyktuje tekst drugiemu, krzycząc. Być może pewnego dnia wypróbuję i ten sposób, ale jeśli ktoś z Was już to zrobił, proszę dajcie mi znać, jak poszło :)
Un abrazo
Klaudia
